Ο πρώτος αγώνας ηλεκτρικών σκαφών στον κόσμο πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1988 στη λίμνη Estavayer Le Lac στην Ελβετία. Δεκαεπτά σκάφη δήλωσαν συμμετοχή εκ των οποίων εμφανίστηκαν τα 15 με τις συμμετοχές περίπου ίσο μοιρασμένες μεταξύ Ελβετών και Γερμανών αθλητών.

Αυτό ήταν, μία νέα εποχή για τη ναυτιλία είχε γεννηθεί.

Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκαν δύο σημαντικοί αγώνες  το 1989. Ο πρώτος, στις 17-18 Ιουνίου, σχεδιάστηκε από τον καθηγητή Leonardo Libero του Πανεπιστημίου του Τορίνο. Ο Libero μεγάλωσε τη διαδρομή προεκτείνοντας το μήκος της Lago Maggiore από την Angera (Ιταλία) προς το νότο, στα βόρεια προς το Locarno (Ελβετία), σχεδιάζοντας έτσι μια συνολική διαδρομή 60 χιλιομέτρων, χωρισμένη σε 4 στάδια τα οποία έπρεπε να πραγματοποιηθούν σε διάστημα δύο ημερών.

Ο δεύτερος αγώνας, ο οποίος κάλυπτε 30 χιλιόμετρα σε δύο στάδια την ίδια μέρα, πραγματοποιήθηκε στη λίμνη Zug (κοντά στη Ζυρίχη) και διοργανώθηκε από τον Urf Muntwyler της Ελβετικής οργάνωσης αγώνων Tour de Sol.

Και οι ηλιακοί αγώνες συνεχίζονται.

Το 1990, η Longines, η διάσημη εταιρεία ωρολογοποιών, αποφάσισε να υποστηρίξει ένα πρωτάθλημα ηλιακών σκαφών, το οποίο περιελάμβανε εννέα ιταλικούς αγώνες ηλιακών σκαφών και διεξήχθη μεταξύ 1 Ιουνίου και 29 Ιουλίου. Τα σημεία ήταν το Μιλάνο, το Τορίνο, η Βενετία (Lagoon και Αδριατική), το Lago di Como, το San Remo, το Lago di Lugano, το Lago di Garcia και η λίμνη της Κωνσταντίας.

Στις 10 Ιουνίου του ίδιου χρόνου, το Βερολίνο Solarboot Cup διεξήχθη στο Wannsee. Αυτή ήταν μια κούρσα 8,5 χιλιομέτρων με σλάλομ. Παρά την έντονη βροχή, την επόμενη μέρα, ο μικρός στόλος των ηλιακών σκαφών ζητήθηκε επισήμως να γιορτάσει το άνοιγμα των συνόρων στο Ανατολικό Βερολίνο, φέρνοντας επιστολές φιλίας στα ύδατα που κάποτε είχαν τις πιο σκληρές περιπολίες σε όλον το κόσμο.

Στις 25-26 Αυγούστου 1990, στις τρεις λίμνες Murten, Neuchatel και Biel διεξήχθη ένας ελβετικός διαγωνισμός ηλιακών σκαφών, ο οποίος πραγματοποιήθηκε με τη διασύνδεση δύο καναλιών. Δεκατέσσερα σκάφη εκ των οποίων τα 7 ήταν πρωτότυπα και 7 παραγόμενης σειράς. Παρά τον πολύ θολό καιρό με συχνές ψιχάλες, νικητής ήταν ο Michael Gallay με το CAT ST90 της Scholl, που έφτασε κατά μέσο όρο τους 6,5 κόμβους.

Το 1991 στην Ιταλία.

Image

In 1991, the Longines Solar Championships were held on Lake Maggiore, Italy.

Το 1992 στην Αμερική και την Ιαπωνία. 

Image

In 1992, Japan Grand Solar Challenge.

Το 1995 για πρώτη φορά οργανώνεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο όπου λαμβάνει χώρα, στη Γαλλία στην πόλη La Rochelle, στον Ατλαντικό, στην Ελβετία σε τρεις λίμνες, καθώς και στο Βερολίνο και το Αμβούργο.

Στη συνέχεια κι όπως συμβαίνει με όλα τα αθλήματα, σταδιακά οργανώθηκαν σε αρκετές χώρες του κόσμου μαθητικά πρωταθλήματα, μέσα από τα οποία προέκυψαν σημαντικές εφευρέσεις και μερικοί από τους σημαντικότερους επιχειρηματίες του χώρου.

Ενδεικτικά:

1992
Αμερική

1993
Γερμανία

2012
Φιλανδία
Αυστραλία

2014
Ισπανία
Μονακό
Ολλανδία

2019
Ελλάδα
Βενετία
Καναδάς

Τα παραπάνω έγγραφα και φωτογραφίες δημοσιεύονται για πρώτη φορά, με την ευγενική παραχώρηση του Προέδρου της Κοινωνίας Φίλων του Καναλιού Finow, καθηγητή Βιομηχανικού Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου του Βερολίνου και της Μινεάπολις και μέλους του Παγκόσμιου Οργανισμού Εσωτερικών Υδάτινων Οδών, κου Hartmut Ginnow.

Οι ιστορικές λεπτομέρειες βασίστηκαν στο βιβλίο του συγγραφέα Kevin Desmond και προέδρου της EBA UK για την ιστορία των ηλεκτρικών σκαφών και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε εδώ.